من جدا اینو میگم در میان همه اقشار هنری و فرهنگی، 1 ها level و کلاس کاملا منحصر بفردی دارن. در بیشتر مراسم های هنری بودم، مثلا جماعت هنرپیشه ، خب حسابی حریص هستن خصوصا در مواقع خوردن هجوم بی امانی دارن، نمایندگان م ج ل س که بدتر حکم جاروبرقی رو دارن چنان موقع خوردن برق میندازن میز رو که نگو، البته من اون مراسم جایزه جلال رو هم رفتم دستکم نداشت چون ظاهرا هرکی هرکی شد و هرکس اومده بود. محافل خبرنگاران هم دستکمی ندارد خصوصا عکاسان خبری که از هر قشری هستند و کلا یک پای ثابت هجوم های حریصانه اند. اما بگم براتون از مراسم کتاب سال که اختصاصی از معدود افراد برجسته نویسنده دعوت شده بود و ما هم دعوت بودیم .افراد کاملا گلچین شده بودند و سالن مراسم شباهت به مهمانی اشراف زاده ها داشت، انبوه خوراکی ها بر روی میز بود وما نویسندگان اعتنایی نداشتیم و مشغول گپ های چند نفره بودیم . مدیران امور همه در دسترس بودند اما کسی حرفی از بیمه و وام و مسائل اقتصادی معیشتی نمی زد البته من چند سال قبل هم در خانه کتاب که نویسندگان برای دریافت بن رفته بودند شاهد این نظم و دیسیپلین بودم و هیچکس هول نمی زد .بی جهت نیست که خیلی ها از هر قشری دوست دارند نویسنده بشوند
برچسب:
نویسنده: حامد حسینپور